کاسبان

جمهوریت شرافت و وجدان را فروخت

طالب رسید و جملهء واخان را فروخت

با آنکه گفت گوشِ تو افغانی است ولی

افغانی بود که آمده افغان را فروخت

ما را مخوان ، کافر و بی دین و ناخدا

کین زاهدِ خدازده قرآن را فروخت

زن را ببست گوشهء زندانِ تنگ و تار

بازیچه ها و خندهء طفلان را فروخت

سربازی بود بسته به زنجیر دشمنان

زینرو به دستِ دشمنی سلطان را فروخت

دارم دعا ، روزی به دوزخ برد خدا

آن دیوی را که تختِ سلیمان را فروخت

این کافرست، گفتهء ارغند به شهرِ نفس

پای دکانِ کافری ایمان را فروخت

احمدولی ارغندیوال