آینده توده های تحت ستم در حاکمیت پوشالی هرگاه این حکومت مزدور فاسد بر سریر قدرت باقی می ماند،نباید آینده خوب و انسانی را در هیچ زمینۀ از آن توقع داشته باشیم. حاکمیت دست نشانده کنونی مزد بگیر و خدمتگزار فاسد ترین ستمکار ترین مزد بگیران کشور،منطقه و جهان هستند که متشکل اند از:
۱-مزدوران یعنی ارتجاع داخلی(فئودال ،نیمه فئودال، مافیا کمپرادوران جهادی،کمپرادوران،لمپنها و ملا های درباری) که نخست در پی انباشتن جیب ها خویش از حق توده ها اند و حفظ قدرت داده شده برایشان از طرف امپریالیزم جهانی. ۲-تعداد زیادی از این رهبران،وقوماندانان در خدمت ارتجاع منطقه از پاکستان،ایران گرفته تا عربستان هستند .
۳-هم مرتجعین منطقوی وهم ارتجاع حاکم جهادی،تکنوکراتها و بیر وکراتها ی مزدبگیر امپریالیزم امریکا ومتحدانش هستند، که پول سلاح و امکانات دیگر را برای سرکوب و داغ نگهداشتن مجمر جنگ در اختیار شان میگذارند. درین میان کشور افغانستان وخلقهای باهم برادر این خطه در میان دو قدرت خانه برانداز یعنی در کل ارتجاع و امپریالیسم نا چار میده میده شدن است. گرگان امپریالیست با شغالان ارتجاع منطقه وظیفه دارند که کشور ویران شده ما در بدترین حالت باقی بماند.
- افغانستان وابسته و مستهلک باقی بماند.
- بنیاد معارف اش ویران، درس خوانده هایش بی سواد، بی انگیزه در راستای عمار وطن، ازادی واستقلال وطن و در یک کلام مبلغ جهان سرمایه باشند.
- کشور را تهی از کادر علمی نمایند،تا به اهداف شومشان که همانا در اختیار داشتن منابع عظیم طبیعی است را درست داشته باشند.
- تعدادی از کادر های علمی را به پا دوان پروژه مبدل کرده واز تربیت کادر جدید آباء ورزیده و آن عده کادر های سیاسی را که فعال اند از میدان بدر و از حس وطن دوستی ودانش سیاسی ملی دموکراتیک دورشان کنند و یا راهی زندان ویا هم مجبورشان کنند که وطن را ترک گویند.
- در نهایت هدف ارتجاع بومی،منطقوی و امپریالیسم اشغالگر اینست که،ثروتهای طبیعی،نیروی انسانی فعال،را در خدمت خود قرار دهد که به ساده بتواند توده ها را استثمار، اشغال را پایدار و وطن را به تخته خیز برای رسیدن به آسیای میانه در اختیار گیرد و از جانبی میهن را منطقه امن برای تربیت تروریستها،مارکیت مواد مخدر میدان فحشا،تبدیل کند.
بنا»از دید این قلم توده ها باید در حسرت لحظه ای آرامش،لقمه ی نان،ساعتی کار برای سد جوع خانواده، و حداقل دسترسی به عدالت لحظه ها را همچون به شمارش گیرند و به جایی نه رسند.
در اینجا نقش روشنفکر انقلابی برجسته میشود که نخست به روشنگری توام با افشاگری پرداخته سطح آگاهی خود و توده ها را بالا برده،متحد شان کنند،مسلحش نمایند و بر علیه ارتجاع داخلی که اشغالگران آماده پیکار شان کرده و به خود آنها بیاموزند که:
بدون حرکت انقلابی قهر انقلابی به آزادی نمی رسند.
یا مرگ یا آزادی
جولاي ۲۰۲۰

