هنوز وقت خواندن فاتحهٔ خویشتنداری «مگا» نرسیده است

(چهره‌های بانفوذ این جریان، خشم خود را متوجه نقش اسرائیل ساخته و به ترامپ هشدار می‌دهند که مبادا درگیر مرداب جنگ طولانی‌مدت و تغییر رژیم گردد)

نویسنده: جک هانتر

منبع: Responsible Statecraft

۲۶ جون ۲۰۲۵

———————

در همان شبی که رئیس‌جمهور دونالد ترامپ فرمان حملات هوایی ایالات متحده بر ایران را صادر نمود، رسانهٔ پولیتیکو گزارش داد: «جریان مگا در کل از حملات ترامپ به ایران حمایت کرده است.»

در این گزارش به نقل از چارلی کرک، فعال محافظه‌کار و منتقد سرسخت جنگ‌طلبان جمهوری‌خواه، آمده است که وی در پُستی در شبکهٔ اجتماعی «ایکس» نوشت: «ایران برای رئیس‌جمهور ترامپ چاره‌ای باقی نگذاشت.» همچنین، مت گیتز، نمایندهٔ سابق جمهوریخواه و از هواداران وفادار ترامپ، اظهار داشت که حملات هوایی به‌خودی‌خود به معنای درگیری گسترده‌تر نیست. گیتز افزود: «ترامپ، صلح‌آور است!»

سناتور جمهوری‌خواه تیم شی‌هی از ایالت مونتانا نیز اقدام به صدور فرمان حمله را «تصمیمی درست» توصیف نمود.

اولین حمله‌های هوایی امریکا بر خاک ایران، شامگاه شنبه ساعت ۶:۴۰ به وقت شرق ایالات متحده انجام شد. گزارش پولیتیکو ساعت ۹:۴۸ همان شب منتشر شد — صرفاً سه ساعت پس از آغاز عملیات.

با این‌همه، ادعای هم‌صدایی عمومی جریان مگا با حملات ترامپ، با واقعیت فاصله دارد. تصویر واقعی بسیار پیچیده‌تر و به‌مراتب ظریف‌تر از آن است که رسانه‌های جریان غالب وانمود می‌کنند.

تعداد قابل توجهی از چهره‌های این جریان از همان ابتدا مخالفت شدید خود را ابراز نمودند. از جمله کسانی که نماد کامل وفاداری به ترامپ و مگا شمرده می‌شود، نمایندهٔ جمهوری‌خواه مارجوری تیلور گرین است که نخستین پُست وی در واکنش به حملات هوایی شام شنبه چنین بود:

«هر بار که آمریکا در آستانهٔ عظمت قرار می‌گیرد، گرفتار جنگی تازه در کشوری بیگانه می‌شود. اگر نتانیاهو بر مردم ایران بمب نمی‌ریخت، اکنون مردم اسرائیل نیز زیر بمباردمان نمی‌بودند. اسرائیل کشوری مجهز به سلاح هسته‌ای است.»

گرین تأکید کرد: «این جنگ ما نیست. صلح پاسخ ماست.»

او روز یکشنبه در ادامهٔ موضع‌گیری‌اش، در پُستی مفصل نوشت که چرا آمریکا به‌جای رسیدگی به بحران‌های مرزی داخلی، وارد جنگ‌های خارجی می‌شود. او نگاشت:

«نئوکان‌های جنگ‌طلب با سر و صدای فراوان طبل جنگ می‌کوبند و مانند قهرمانان خودخوانده، پا به کشورهایی می‌گذارند که اکثر امریکایی‌ها حتی آن‌ها را روی نقشه نمی‌توانند بیابند.»

چهره‌های برجستهٔ دیگر، چه از طیف محافظه‌کاران غیرمگا و چه از لیبرترین‌ها، نیز مشروعیت حقوقی این حملات را زیر سؤال برده‌اند — از جمله توماس مسی، نمایندهٔ جمهوری‌خواه از ایالت کنتاکی. شماری دیگر نیز پس از برقراری آتش‌بس در شب دوشنبه، به‌جای تمرکز بر ارزیابی عملیات نظامی روز شنبه، توجه خود را معطوف به خطرات مداخلهٔ زمینی، تغییر رژیم، و کشیده شدن آمریکا به جنگی طولانی از جانب اسرائیل کرده‌اند.

تاکر کارلسون، از حامیان سرسخت ترامپ و یکی از پرنفوذترین مفسران محافظه‌کار، بازتاب‌دهندهٔ چنین دیدگاهی در روز دوشنبه بود. او از نخستین مخالفان جنگ احتمالی با ایران به شمار می‌رفت و در نخستین حضور خود در برنامهٔ تازهٔ امیلی جاشینسکی هیچ نشانه‌ای از تغییر نظر نشان نداد.

او گفت: «من نمی‌خواهم تجربهٔ عراق را دوباره از سر بگیرم»، در اشاره به روندی که به جنگ فرسایشی عراق منجر شد.

کارلسون افزود: «از اینکه ترامپ موفق شد این وضعیت را بدون ادامهٔ درگیری‌ها ختم کند، خوشحالم.» او تأکید کرد که هیچ علاقه‌ای به پیگیری حملات یا اجرای تغییر رژیم، آن‌گونه که نئوکان‌ها خواهانش هستند، ندارد.

او خاطرنشان ساخت: «من کسانی را که جنگ عراق را طراحی کردند، می‌شناسم؛ در میان‌شان زندگی کرده‌ام و زمانی از آن دفاع می‌کردم. اما دیگر هرگز چنین کاری نخواهم کرد.»

کارلسون افزود: «ما تا آستانهٔ تکرار همان اشتباه رفتیم، به‌خاطر افرادی چون مارک لوین، لورا لوومر و امثال آن‌ها.»

استیو بنن، مشاور پیشین ترامپ، گرچه مستقیماً حملات را نکوهش نکرده، اما بر لزوم پایان دادن به درگیری و اجرای مؤثر آتش‌بس تأکید نموده است. در قسمت‌های مکرر از پادکست معروف خود موسوم به «اتاق جنگ»، بنن هشدار داده که آمریکا نباید وارد جنگی برای تغییر رژیم شود و در این راستا، خشم خود را متوجه نقش اسرائیل در سوق دادن ترامپ به سمت درگیری کرده است.

او گفته است: «مشکل من این نیست که آیا ایران بمب اتم دارد یا خیر. مشکل من این است که نتانیاهو، به‌خاطر بن‌بست سیاسی داخلی‌اش، احساس اضطرار کاذب خلق کرده است.»

او نئوکان‌هایی مانند مارک لوین را «منادیان نتانیاهو» خطاب کرد.

از سوی دیگر، مت گیتز نیز اکنون تمرکز خود را بر اسرائیل معطوف ساخته و تصریح کرده است: «اسرائیل در پی صلح نیست، بلکه خواهان تغییر رژیم است.»

در همین حال، مت والش، محافظه‌کار مسیحی از پایگاه خبری دیلی وایت، صراحتاً دیدگاهی ضد مداخله‌گرایانه اتخاذ کرده و روز سه‌شنبه نوشت:

«من می‌خواهم ایالات متحده کاملاً از خاورمیانه خارج شود و بر حل مشکلات داخلی خود تمرکز کند. اگر این نظر را ساده‌انگارانه یا انزواطلبانه می‌دانید، اهمیتی ندارد.»

او افزود:

«کشور ما در چندین جبهه درگیر بحران وجودی است. ما نه زمان، نه منابع، نه نیروی انسانی و نه اراده یا توانایی لازم برای حل مشکلات دیگر کشورها را داریم. باید بر خود تمرکز کنیم و اجازه دهیم دیگران اختلافات خویش را خود حل کنند.»

-او نتیجه گرفت: «اول امریکا.»

سناتور جاش هاولی، جمهوری‌خواه از ایالت میزوری، که پیش از حملات شنبه از آن‌ها حمایت نکرده بود، در گفت‌وگویی با بنن اظهار داشت:

«آتش‌بس حاصل‌شده توسط رئیس‌جمهور دست‌آورد مهمی است.» او ابراز امیدواری کرد که این، نقطهٔ آغاز خروج تدریجی آمریکا از منطقه باشد و افزود: «ما باید حضور خود را در خاورمیانه کاهش دهیم؛ این وضعیت برای ما قابل دوام نیست.»

جو روگان، محبوب‌ترین پادکستر در سطح جهان، که برخی او را حامی یا همسو با مگا می‌دانند، در مصاحبه‌ای با برنی سندرز گفت:

«فکر می‌کنم جنبش مگا اکنون به‌شدت دچار انشعاب شده، به‌ویژه چون یکی از وعده‌های اصلی‌اش، دوری از جنگ بود.»

او افزود: «اکنون به نظر می‌رسد که وارد جنگ شده‌ایم، آن هم خیلی زود — تنها شش ماه گذشته و این اتفاق افتاده است.»

روگان تا حدودی درست می‌گوید. کسانی که خود را وابسته به مگا می‌دانند، بعضاً از این حملات حمایت کرده‌اند — نظرسنجی‌های اولیه نیز این امر را تأیید می‌کنند — اما هنوز یک مقاومت جمعی در برابر جنگ وجود دارد، به‌ویژه جنگی طولانی‌مدت و مبتنی بر تغییر رژیم که تداعی‌گر خاطرات تلخ دو دههٔ جنگ بی‌پایان برای نسل جوان آمریکاست.

شاید شکاف اصلی در حال حاضر میان محافظه‌کارانی است که در تلاش‌اند ترامپ را در مسیر خویشتنداری نگه دارند — چه از خود جریان مگا و چه از حامیان آن — و نئوکان‌هایی که از آن ناراضی‌اند که چرا ترامپ گام‌های نظامی بیشتری برنداشته و بدتر از آن، چرا اسرائیل را وادار به آتش‌بس با ایران کرده است.

هیأت تحریریهٔ وال‌ستریت ژورنال آشکارا ناخشنود بود و نوشت که ترامپ میان ایران و اسرائیل توازن ایجاد کرده و به ایران «فرصت تنفس» داده است.

مارک لوین با عصبانیت اظهار داشت: «من از واژهٔ آتش‌بس بیزارم؛ خود رئیس‌جمهور هم تا چند روز پیش همین حس را داشت.»

او آن را «طناب نجات» برای ایران خواند و گفت: «ایرانی‌ها باید وادار به امضای سند تسلیم می‌شدند. آیا به این معناست که رژیم باقی خواهد ماند؟ به نظر می‌رسد چنین باشد.»

پس، اعلام مرگ خویشتنداری مگا نه‌تنها شتاب‌زده، بلکه نادرست است. برخی حتی بر این باورند که دیدارهای ترامپ با چهره‌هایی چون استیو بنن در آستانهٔ حملات، به او یادآوری کرده که پایگاه هوادارانش چه انتظاراتی دارند و تکرار تجربهٔ عراق را برنمی‌تابند. امید آن می‌رود که ایالات متحده، دست‌کم در این لحظه، از چنین سرنوشتی رهایی یافته باشد — و مهم است که ترامپ همچنان در مسیر صحیح باقی بماند.

———————————-

جک هانتر سردبیر سیاسی پیشین Rare.us بوده، و برای نشریاتی چون Washington Examiner، The Daily Caller، The American Conservative، و Spectator USA نوشته و در مجلاتی چون Politico Magazine و The Daily Beast نیز حضور داشته است. وی همچنین هم‌نویسندهٔ کتاب جنبش چای به واشنگتن می‌رود با سناتور رَند پال است.