جبهه مردم افغانستان
(جما)
د افغانستان ولس جبهه
Afghanistan people’s front

خلاص مقاله؛ ریاضیات “نمودار جمجمه” و عقب‌نشینی ترامپ در برابر چین

نویسنده: هان فییزی

۸ سپتمبر ۲۰۲۵

منبع: آسیا تایمز

———————-

جدیدترین استراتژی دفاع ملی که به وزیر جنگ، پییت هگست، ارائه شده، خواستار تمرکز دوباره ارتش امریکا بر مأموریت‌های داخلی و منطقه‌ای به جای مقابله با دشمنان جهانی مانند چین و روسیه است. این سند، که گفته می‌شود کار البریج کولبی، معاون سیاسی وزارت جنگ است، دهه‌ها دیدگاه مداخله‌جویانه قدیمی را برهم زده است.

این تغییر ممکن است برای برخی شگفت‌آور باشد، زیرا کولبی پیش از این یکی از طرفداران اصلی استراتژی سختگیرانه علیه چین بود. اما شاید او واقعگرا باشد و نه صرفاً یک مقام سیاسی تازه‌کار.

چین اخیراً یک رژه نظامی باشکوه برگزار کرد و سیستم‌های پیشرفته‌ای را نمایش داد که تحلیلگران نظامی در شبکه‌های اجتماعی ساعت‌ها درباره آن بحث می‌کنند. این کشور به سرعت سلاح‌های جدید، موشک‌ها، پهپادها، طیاره ها، هلیکوپترها، زیردریایی‌ها و کشتی‌های جنگی تولید می‌کند.

این موفقیت سریع در صنعت دفاعی مانند صنعت موتر چین است که سالانه تعداد زیادی انجنیر از دانشگاه‌ها فارغ‌التحصیل می‌شوند. چین تقریباً ۶.۷ برابر امریکا انجنیر جدید هر سال تربیت می‌کند.

در این میان، ترامپ هم اخیراً مذاکرات تعرفه‌ای با چین را برای ۹۰ روز دیگر تمدید کرد، در حالی که پیشتر چندین بار مجبور شده بود در برابر چین کوتاه بیاید. او در طول این مذاکرات تلاش کرد فشار بر چین بیاورد، اما واقعیت اقتصادی چین، نشان داد که این کشور بسیار بزرگ‌تر و قوی‌تر از آن است که امریکا بتواند به راحتی بر آن فشار بیاورد.

مسئله اصلی، GDP بر اساس قدرت خرید واقعی (PPP) است. داده‌های رسمی دست کم اقتصاد چین را کوچک‌تر از واقعیت نشان می‌دهند. تحلیل‌ها و بررسی‌ها نشان می‌دهد که اقتصاد چین به احتمال زیاد دو تا سه برابر بزرگ‌تر از امریکا بر اساس PPP است و حتی تولید صنعتی آن سه برابر امریکا است.

این همان چیزی است که در شبکه‌های اجتماعی به “نمودار جمجمه” (Skull Chart) مشهور شده است: تصویری که نشان می‌دهد رشد چین چقدر سریع و بی‌وقفه است. امریکا اکنون تازه در حال درک تأثیرات این نمودار بر سیاست، اقتصاد و امنیت ملی خود است.

نتیجه: امریکا نمی‌تواند با زور و تهدید به چین فشار بیاورد و باید تمرکز خود را بر مسائل داخلی، منطقه‌ای و مدیریت منابع محدود خود بگذارد. این تغییر دیدگاه، همان عقب‌نشینی ترامپ در مواجهه با واقعیت‌های اقتصادی و نظامی چین است.