منبع: پولیتیکو
۶ جنوری ۲۰۲۶
کیر استارمر عادت دارد هنگامی که پای سیاست خارجی ایالات متحده در میان باشد، زبان به دندان بگیرد؛ اما ماجراجویی تازهٔ دونالد ترامپ، بهویژه برای صدراعظم بریتانیا، وضعیتی بهمراتب دشوارتر و ناخوشایندتر پدید آورده است.
استارمر یک وکیل پیشین حقوق بشر است که حقوق بینالملل را «قطبنمای» فکری خود توصیف کرده است.
اما او در مقام قدرت، بهگونهای آشکار کوشیده است در طیف گستردهای از موضوعات، رابطهٔ خود را با ترامپ حفظ کند — حتی در مواردی که اقدامات ایالات متحده ظاهراً با هنجارهای حقوقیای که استارمر عمیقاً به آن باور دارد، در تضاد قرار میگیرند.
این وضعیت، رهبر حزب کارگر را که از پیش نیز تحت فشار قرار داشت، بار دیگر در معرض اتهام محافظهکاری و کمجرأتی قرار داده است؛ آن هم در زمانی که رقیبان سیاسی او، چه در چپ و چه در راست، آزادانه با مواضع صریح و رنگهای تند سخن میگویند.
هنر ظریف موازنهگری استارمر، آخر هفتهٔ گذشته بهخوبی نمایان شد؛ زمانی که صدراعظم بریتانیا نیکولاس مدورو — رهبر ونزوئلا که بهگونهای دراماتیک توسط نیروهای امریکایی تحت فرمان ترامپ برکنار شد — را «رئیسجمهوری نامشروع» خواند، اما تنها اشارهای گذرا به حمایت خود از حقوق بینالملل داشت.
استارمر روز دوشنبه افزود که قواعد جهانی «واقعاً مهم» اند، اما تأکید کرد که «این بر عهدهٔ ایالات متحده است که توجیهات اقدامات انجامشدهٔ خود را توضیح دهد.»
در مورد تهدیدهای مکرر ترامپ برای الحاق گرینلند، استارمر موضعی قاطعتر اتخاذ کرده است — هرچند همچنان از انتقاد مستقیم رئیسجمهور امریکا پرهیز نموده است.
وقتی از او پرسیده شد که آیا در کنار همپیمان اروپایی و عضو ناتو، صدراعظم دانمارک، مته فریدریکسن، و درخواست او برای توقف سخنان ترامپ دربارهٔ تصرف این سرزمین میایستد یا نه، استارمر گفت:
«من در کنار او هستم، و او در مورد آیندهٔ گرینلند درست میگوید.»
یکی از نمایندگان حزب کارگر که در انتخابات ۲۰۲۴ به پارلمان راه یافته و نخواست نامش فاش شود، گفت مداخلهٔ اخیر ایالات متحده «باید مثل یک لگد به پشت ما باشد» تا اولویتهای واقعی ترامپ در صحنهٔ بینالمللی را بهتر درک کنیم.
-«در راستای منافع ملی ما نیست»
سکوت نسبی استارمر در قبال ونزوئلا، بهطور اجتنابناپذیر اعتراضهایی را از سوی چپگرایان برانگیخته است. دایان ابوت، چهرهٔ باسابقهٔ حزب کارگر که اکنون عضویتش تعلیق شده، در شبکهٔ اجتماعی ایکس نوشت:
«اگر نمیتوانید بگویید این کار غیرقانونی است، تمام حرفهایتان دربارهٔ حقوق بشر، قانون و دموکراسی چیزی جز باد هوا نیست.»
اما تردید نسبت به رویکرد استارمر تنها به منتقدان همیشگی جناح چپ محدود نمانده است. امیلی تورنبری، رئیس کارگری کمیتهٔ روابط خارجی مجلس عوام و از متحدان پیشین استارمر، روز دوشنبه دربارهٔ اقدام امریکا گفت:
«ما باید روشنتر بگوییم که این یک نقض حقوق بینالملل بوده و ما با انجام آن موافق نیستیم.»
تورنبری ضمن اذعان به ضرورت «حفظ همراهی متحد بسیار مهمی چون امریکا»، به رادیوی تایمز گفت:
«اگر از حقوق بینالملل حمایت نکنیم، این همراهی بیمعنا خواهد بود.»
در همین حال، استلا کریسی، نمایندهٔ عادی حزب کارگر، استدلال کرد که «اگر اقدامات ترامپ در ونزوئلا بدون چالش باقی بماند، این سابقهٔ نگرانکنندهای ایجاد میکند که گویی حقوق بینالملل اختیاری است.»
-استارمر محتاط
استارمر از پیش نیز با این برداشت در میان برخی نمایندگان حزب کارگر و بخشی از افکار عمومی روبرو بوده که بیش از حد محتاط و تا مرز کمجرأتی پیش میرود — اتهامی که این رویداد اخیر چندان به رفع آن کمک نخواهد کرد.
منتقدان او میگویند این احتیاط بهویژه زمانی برجسته میشود که با رهبران احزاب دیگر مقایسه گردد؛ از جمله زک پولانسکی از حزب سبزها و اد دیوی، رهبر لیبرالدموکراتها، که هر دو بیانیههایی در محکومیت ترامپ صادر کردند.
اد دیوی گفت:
«کیر استارمر باید اقدام غیرقانونی ترامپ در ونزوئلا را محکوم کند. مدورو دیکتاتوری خشن و نامشروع است، اما حملات غیرقانونی از این دست، همهٔ ما را ناامنتر میسازد. ترامپ به افرادی چون پوتین و شی جینپینگ چراغ سبز میدهد تا با مصونیت به کشورهای دیگر حمله کنند.»
حتی نایجل فراژ، رهبر حزب ریفورم یوکی و دوست شخصی ترامپ، موضعی قاطعتر اتخاذ کرد و گفت رئیسجمهور امریکا واقعاً حقوق بینالملل را با تصرف ونزوئلا نقض کرده است، اما افزود که «شاید این کار چیز خوبی باشد.»
به نظر نمیرسد استارمر چندان نگران انتقادها از سکوت کلیاش در برابر ترامپ باشد. حامیان او استدلال میکنند که صدراعظم نباید به سیاست واکنشی کشانده شود و رابطهٔ او با کاخ سفید در نهایت از هر اظهار نظر پرصدای مقطعی مهمتر است.
استارمر، بهعنوان مدیر پیشین دادستانی عمومی، عمیقاً با زبان روند، سابقه و خویشتنداری آشنا است.
وقتی آخر هفتهٔ گذشته بیبیسی از او پرسید که آیا ترامپ به ایجاد آشوب جهانی کمک میکند یا نه، استارمر پاسخ داد:
«دفاع، امنیت و روابط استخباراتی ما با ایالات متحده احتمالاً از هر رابطهٔ دیگری که در جهان داریم مهمتر است، و تضعیف آن به هیچ وجه در راستای منافع ملی ما نخواهد بود.»
با این حال، بحث پیرامون اقدام تازهٔ ترامپ بیتردید توجهها را از هدف اصلی استارمر در سال جاری منحرف کرده است؛ هدفی که میخواهد او را بهعنوان صدراعظمی نشان دهد که بیوقفه بر مشکلات معیشتی در داخل کشور تمرکز دارد.
پیام او به نمایندگان ناآرام حزبش و به افکار عمومی این است که امسال، مردم آغاز ثمر دادن تلاشهای دولت برای اصلاح خدمات صحی، ثباتبخشی به اقتصاد و بازسازی اعتماد عمومی را خواهند دید.
اما در یک حضور رسانهای در روز دوشنبه، استارمر بهجای این موضوعات، با پرسشهای پیدرپی دربارهٔ تغییر رژیم در کاراکاس و حمایت او از دانمارک روبرو شد.

