چگونه رهبران اروپایی اعتبار خود را در غزه از دست دادند
نسلکشی، همدستی و اتهامات
ترجمه مجله جنوب جهانی
موضع اتحادیه اروپا/کمیسیون اروپا اخیراً در قبال نسلکشی اسرائیل در غزه سختتر شده است. اما چرا این موضع تنها پس از کشته و مجروح شدن یک چهارم میلیون فلسطینی و در حالی که علیه اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، و کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، به جرم نسلکشی اعلام جرم شده است، تغییر کرد؟
اخیراً، کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، اظهار داشت که حمایت ایالات متحده از «هر آنچه دولت اسرائیل انجام میدهد»، اهرم فشار اتحادیه اروپا برای تغییر وضعیت میدانی در نوار غزه را محدود میکند.
پس از آن، اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، پیشنهاد تحریم وزرای اسرائیلی و تعلیق جزئی توافقنامه تجاری با اسرائیل را مطرح کرد. روز چهارشنبه، بازبینی کمیسیون اروپا – پس از ۲۱ ماه اقدامات گسترده خشونتبار در غزه و یورشهای خشونتآمیز در کرانه باختری – نشان داد که اقدامات دولت اسرائیل در سرزمینهای اشغالی فلسطین، مصداق «نقض عناصر اساسی مرتبط با احترام به حقوق بشر و اصول دموکراتیک» است که به اتحادیه اروپا اجازه میدهد این توافقنامه را به صورت یکجانبه به حالت تعلیق درآورد.
اخیراً، این احساسات با به رسمیت شناختن کشور فلسطین توسط متحدان ایالات متحده – بریتانیا، کانادا و استرالیا – و اخیراً توسط فرانسه تقویت شد.
ناظران بروکسل اعلام کردند که اتحادیه اروپا در قبال نسلکشی موضع سختگیرانهای اتخاذ کرده است. در واقعیت، این تلاشی در آخرین لحظه از سوی دو رهبر اتحادیه اروپا بود تا خشم فزاینده علیه سیاستهای اتحادیه در قبال غزه و اتهامات همدستی آنها در جنایات اسرائیل را تحتالشعاع قرار دهند.
چگونه کالاس به اسرائیل در غزه جسارت بخشید
کالاس در سخنرانی در کنفرانس سالانه مؤسسه مطالعات امنیتی اتحادیه اروپا (EUISS) در بروکسل، گفت که حمایت ایالات متحده از اسرائیل، اهرم فشار اتحادیه اروپا برای توقف «جنگ غزه» را تضعیف میکند. این در حالی است که ایالات متحده بیش از نیم قرن است که از اسرائیل حمایت میکند.
حمایت ایالات متحده از اوکراین و اسرائیل، تفرقه بر سر غزه
کالاس توضیح داد: «ما در کشمکش هستیم، زیرا ۲۷ کشور عضو در مورد این مسئله مواضع متفاوتی دارند. اروپا تنها زمانی میتواند از تمام توان خود استفاده کند که با هم عمل کند.» به این ترتیب، همدستی تبعی ابتدا به واشنگتن سوق داده میشود و سپس به نبود یکپارچگی اروپا نسبت داده میشود؛ همان یکپارچگی که کالاس مدتهاست برای مقابله با روسیه خواستار آن شده است. به عبارت دیگر، عذرخواهی اتحادیه اروپا در مورد غزه، تلاشی آشکار برای درخواست وحدتی بود که کالاس امیدوار بود آن را علیه روسیه در اوکراین به کار گیرد.
وقتی از کالاس درباره اتهامات «استانداردهای دوگانه» علیه این بلوک در مورد سیاستش در قبال غزه سؤال شد، او گفت درست نیست که اتحادیه اروپا در مورد غزه غیرفعال است. با این حال، او قبلاً با مداخله در غزه مخالفت کرده بود. در اواسط ماه ژوئیه، کالاس و وزرای خارجه کشورهای عضو اتحادیه اروپا تصمیم گرفتند هیچ اقدامی علیه اسرائیل در قبال جنایات جنگی ادعایی در جنگ غزه و خشونت شهرکنشینان در کرانه باختری انجام ندهند.
تحریمهای پیشنهادی آن زمان علیه اسرائیل شامل تعلیق توافقنامه همکاری اتحادیه اروپا-اسرائیل، تعلیق سفر بدون ویزا و جلوگیری از واردات از شهرکهای اسرائیلی بود. این تصمیم به کابینه نتانیاهو جسارت بخشید، که تصمیم اتحادیه اروپا مبنی بر عدم اعمال تحریم علیه اسرائیل را یک پیروزی دیپلماتیک تلقی کرد. همچنین باعث شد که گزارشگر ویژه سازمان ملل، فرانچسکا آلبانیز، به این نتیجه برسد که مقامات اتحادیه اروپا مانند کالاس، در جنایات جنگی اسرائیل در غزه همدست بودهاند.
اتحادیه اروپا بزرگترین شریک تجاری اسرائیل است که یک سوم از کل تجارت کالاهای اسرائیل با جهان در سال ۲۰۲۴ را به خود اختصاص میدهد، در حالی که اسرائیل تنها سی و یکمین شریک تجاری بزرگ اتحادیه اروپاست. در نتیجه، اتحادیه اروپا میتوانست بلافاصله پس از اولین جنایات نسلکشی در اواخر سال ۲۰۲۳، به راحتی تجارت با اسرائیل را تحریم کند، با این حال تصمیم گرفت این کار را نکند. چرا؟
چگونه فون در لاین اعتبار اتحادیه اروپا را تضعیف کرد
فون در لاین سابقه روابط نزدیکی با اسرائیل دارد. این موضوع حتی قبل از فاجعه غزه نیز منشأ بحث و جدل بود. در هفتاد و پنجمین سالگرد استقلال اسرائیل، شش ماه قبل از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، او اسرائیل را یک «دموکراسی پرجنبوجوش» در خاورمیانه نامید که «بیابان را شکوفا ساخت». این اظهارات توسط وزارت خارجه تشکیلات خودگردان فلسطین به دلیل نادیده گرفتن تاریخ فلسطینیان در آنچه امروز اسرائیل است، نژادپرستانه خوانده شد.
پس از حمله حماس، فون در لاین توسط قانونگذاران و دیپلماتهای اتحادیه اروپا به دلیل حمایت از اسرائیل و عدم درخواست آتشبس مورد انتقاد قرار گرفت. یک هفته پس از ۷ اکتبر، او با عجله به اسرائیل سفر کرد تا همبستگی خود را ابراز کند، حتی در شرایطی که کابینه نتانیاهو آشکارا درباره تخریب آتی غزه و پاکسازی قومی فلسطینیان صحبت میکرد. جوزپ بورل، مسئول وقت سیاست خارجی اتحادیه اروپا، از او به دلیل موضع طرفدار اسرائیل انتقاد کرد و گفت این موضع «هزینه ژئوپلیتیکی بالایی برای اروپا داشت.»
این سفر و لحن سخنرانی، خشم ۸۴۱ نفر از کارکنان اتحادیه اروپا را برانگیخت که نامهای به فون در لاین امضا کردند و از موضع او در قبال مناقشه انتقاد کردند. از نظر آنها، کمیسیون «به تسریع و مشروعیت یک جنایت جنگی در نوار غزه چراغ سبز نشان میداد» و هشدار دادند که اتحادیه اروپا «تمام اعتبار و جایگاه خود را به عنوان یک میانجی منصف، بیطرف و بشردوستانه» از دست میدهد.
دوستان در دوران شادتر
در واقعیت، این اعتبار سالهاست که فرسایش یافته است. تا اوایل دهه ۲۰۲۰، بیش از ۸۰۰ مؤسسه مالی اروپایی، از جمله درخشانترین غولهای مالی اروپا، با بیش از ۵۰ کسبوکار که فعالانه در شهرکهای اسرائیلی مشارکت داشتند، روابط مالی برقرار کرده بودند.
چرا خشم اخلاقی با تأخیر آمد
اخیراً، کمیسیون اروپا پیشنهادی برای اقدامات سختگیرانهتر علیه اسرائیل را به اتحادیه اروپا ارائه کرد که شامل تعلیق بخشهایی از توافقنامه تجاری اتحادیه اروپا-اسرائیل و تحریم وزرای راست افراطی اسرائیل و برخی شهرکنشینان کرانه باختری، به همراه رهبری حماس بود. این اقدامات کاملاً با هشدار قبلی رئیس کمیسیون اروپا مطابقت دارد. اما چرا آنها تنها اکنون – پس از ۲۱ ماه جنایات نسلکشی، نابودی غزه و کشته یا مجروح شدن یک چهارم میلیون فلسطینی – مطرح میشوند؟
برای تصویب این اقدامات، هنوز به رأی اکثریت واجد شرایط در میان دولتهای اتحادیه اروپا نیاز است، با حمایت حداقل ۱۵ عضو از ۲۷ عضو اتحادیه که دو سوم جمعیت اتحادیه را نمایندگی میکنند.
علاوه بر این، انتقاد فون در لاین از غزه با دقت محاسبه شده بود تا دامنه تحریمهای احتمالی را محدود کند. او گفت: «قحطی ساخت بشر هرگز نمیتواند سلاح جنگی باشد. به خاطر کودکان، به خاطر انسانیت – این باید متوقف شود.»
با این حال، قحطیهای ابزاری اسرائیل چند هفته پیش آغاز نشد. آنها به انتخابات دموکراتیک فلسطین در سال ۲۰۰۶ بازمیگردند، که حماس در غزه و کرانه باختری برنده شد. این امر منجر به محاصره اسرائیل شد که توسط ایالات متحده و اتحادیه اروپا حمایت میشد، و همچنین قحطی ساخته دست اسرائیل که برای گرسنه نگه داشتن غزه طراحی شده بود. این محاصره راه را برای تقریباً دو دهه فقر، گرسنگی، بیکاری و در نتیجه ۷ اکتبر ۲۰۲۳ هموار کرد. اما محکومیتهایی از سوی فون در لاین یا رهبران وقت اتحادیه اروپا را در پی نداشت.
بدتر اینکه، جهان اولین قربانیان گرسنگی در غزه را از بهار ۲۰۲۴ شاهد بود. با این حال، نه فون در لاین و نه دیگر رهبران اروپایی در آن زمان خواستار توقف اقدامات اسرائیل نشدند. و با پایان سال ۲۰۲۳/۲۰۲۴، موج دیگری از قحطی در راه بود، با سکوتی مشابه در بروکسل. تنها موج سوم قحطی در اواسط سال ۲۰۲۵ بود که دیدگاه آنها را تغییر داد. اما چرا؟
فون در لاین گفت: «آنچه در غزه رخ میدهد، وجدان جهان را تکان داده است… این تصاویر به سادگی فاجعهبار هستند.» تفاوت در اینجا بود: نه واقعیتهای قحطی ابزاری، که جهان تقریباً دو دهه بود در غزه شاهد آن بود، بلکه تصاویر.
از آنجا که دیگر نمیتوان عکسهای اجساد گرسنه، به ویژه کودکان و نوزادان، را در رسانههای بینالمللی متوقف یا نادیده گرفت، سیاستمداران اتحادیه اروپا، تحت فشار حوزههای انتخابی خود، مجبور به اقدام شدند.
آنچه رهبران اروپایی تصمیم گرفتند انجام ندهند
زمانی که علیه رهبران اروپایی به دلیل همدستی تبعی اعلام جرم شد، فون در لاین و کالاس واکنش نشان دادند. آنچه اولی پیشنهاد داد، «بستهای از اقدامات» علیه اسرائیل در قبال تهاجم نسلکشی جاری آن به غزه بود. یا همانطور که او بیان کرد – و بهتر است اصطلاحات کلیدی را کج بنویسیم – «ما تحریمهایی را علیه وزرای افراطی و شهرکنشینان خشن پیشنهاد خواهیم کرد. و همچنین تعلیق جزئی توافقنامه همکاری در مورد مسائل مرتبط با تجارت را نیز پیشنهاد خواهیم کرد.»
اتحادیه اروپا از تمام ابزار خود برای تغییر رفتار اسرائیل استفاده نخواهد کرد. آنها تنها چند وزیر از کابینه نتانیاهو را هدف قرار خواهند داد، اما نه خود کابینه را، با وجود اینکه اکثر اعضای آن در فاجعه غزه همدست بودهاند و برخی حتی از اقدامات شدیدتری، از جمله «بمب هستهای زدن» به غزه حمایت کردهاند.
به طور مشابه، اتحادیه اروپا تنها چند شهرکنشین نمادین را هدف قرار خواهد داد، نه شهرکهای غیرقانونی را که اکنون تا ۷۵۰,۰۰۰ شهرکنشین یهودی را در خود جای دادهاند. همچنین اتحادیه اروپا، سیاستمداران تندرو و مدیران مدنی اسرائیل را که از زمان پیروزی انتخاباتی خود در اواخر سال ۲۰۲۲ در حال آمادهسازی برای الحاق کرانه باختری به اسرائیل پیش از مرزهای ۱۹۶۷ هستند، هدف قرار نخواهد داد.
روابط بین اسرائیل و ایالات متحده از پوشش ریسک و مشارکت راهبردی به یک همزیستی مجازی گسترش یافته است. از سال ۱۹۵۰، اسرائیل بیش از ۱۲۰ میلیارد دلار کمک از ایالات متحده دریافت کرده است که بیشتر آن کمک نظامی بوده است؛ پس از ۷ اکتبر، این کمک تا ۲۳ میلیارد دلار افزایش یافته است. اما واشنگتن تنها متحد اسرائیل نیست. در نیم دهه گذشته، تنها سه کشور – ایالات متحده (۶۶ درصد از کل واردات تسلیحات اسرائیل)، آلمان (۳۳ درصد) و ایتالیا (۱ درصد) – بیشتر تسلیحات اسرائیل را تأمین کردهاند.
چندین کشور اروپایی دیگر نیز قطعات حیاتی نظامی، مهمات و خدمات را تأمین کردهاند، از جمله بریتانیا، فرانسه و اسپانیا. در همین حال، اعضای کوچک اتحادیه اروپا مانند فنلاند کوچک، به طور فزایندهای به واردات تسلیحات اسرائیل وابسته هستند.
افزایش انتقال تسلیحات، منعکس کننده تغییر مورد مناقشه اروپا به سمت تسلیح مجدد است، که به قیمت رفاه و خدمات اجتماعی تمام میشود – علیرغم چالشهای فزاینده پیری جمعیت و تغییرات آب و هوایی.
معترضان علیه همدستی رهبران اتحادیه اروپا
تحقیقات نسلکشی علیه فون در لاین
واشنگتن و بروکسل هر دو به دلیل صادرات تسلیحات به اسرائیل و تأمین مالی از طریق کمک نظامی، و همچنین حمایت دیپلماتیک و اطلاعاتی، در جنایات گسترده همدست هستند. ماده ۳ کنوانسیون نسلکشی، جنایاتی را که میتوان تحت این کنوانسیون مجازات کرد، تعریف میکند و این جنایات شامل همدستی است.
در ماه مه ۲۰۲۴، مؤسسه بینالمللی تحقیقات صلح ژنو (GIPRI)، یک سازمان غیردولتی با جایگاه مشورتی در سازمان ملل، درخواست تحقیقات علیه رئیس کمیسیون اروپا، اورسولا فون در لاین، به دلیل همدستی در جنایات جنگی و نسلکشی علیه غیرنظامیان فلسطینی را مطرح کرد. همدستی او به «نقض مواد ۶، ۷ و ۸ اساسنامه رم به دلیل اقدامات مثبت وی (حمایت نظامی، سیاسی، دیپلماتیک از اسرائیل) و عدم اقدام به موقع از طرف کمیسیون اروپا برای کمک به جلوگیری از نسلکشی طبق الزامات کنوانسیون نسلکشی ۱۹۴۸» نسبت داده شد.
به گفته پروفسور ویلیام شابس، که شاید برجستهترین محقق نسلکشی باشد، «فون در لاین به وضوح منعکس کننده موضعی است که بسیاری از دولتهای اتحادیه اروپا اتخاذ کردهاند، یعنی حمایت بسیار بیقید و شرط از اسرائیل، و آنها این کار را در مقابل اطلاعات عمومی که حاکی از ارتکاب جنایات وحشتناک توسط اسرائیل در غزه و کرانه باختری است، انجام میدهند.»
مسئله در مورد بسیاری از رهبران اروپایی دیگر تنها جرم همدستی نیست، بلکه تلاش هماهنگ برای انکار این است که جنایات و فجایع اسرائیل علیه فلسطینیان، مصداق نسلکشی است. چنین انکارهایی باید به عنوان نوعی «تحریک» به نفرت و خشونت تلقی شود که توسط کنوانسیون نسلکشی محکوم شده است.
تلاشهای قانونی برای پیگیری همدستی در نسلکشی اخیراً وارد مرحله جدیدی شد، زمانی که گروهی از وکلا روز جمعه شکایتی کیفری علیه فریدریش مرتز، صدراعظم آلمان، مقامات کلیدی دولتی و مدیران اجرایی تجارت اسلحه، تنظیم کردند. مرکز حمایت حقوقی اروپا (ELSC) یک دوجین از مقامات بلندپایه دولتهای سابق و کنونی آلمان و مدیران عامل تولیدکنندگان تسلیحات را به کمک و معاونت در نسلکشی اسرائیل در غزه متهم کرد. نادیا سمور، افسر ارشد حقوقی ELSC، گفت: «با توجه به پیامدهای نسلکشی غیرقابل انکار این حمایت، ما به دنبال پاسخگو کردن آنها هستیم.»
اخیراً، پدرو سانچز، نخست وزیر اسپانیا، خاطرنشان کرد که «آنچه اکنون در غزه شاهد آن هستیم، شاید یکی از تاریکترین وقایع روابط بینالملل در قرن بیست و یکم باشد.»
به شکلی غمانگیز، رهبران اروپایی در انهدام غزه و نسلکشی ساکنان آن، به علاوه الحاق کرانه باختری – یعنی فروپاشی عظیم اخلاقی که احتمالاً سایهای طولانی و تاریک بر قرن بیست و یکم خواهد افکند، چرا که آنچه در غزه اتفاق افتاده احتمالاً در جاهای دیگر، با نتایجی حتی مرگبارتر تکرار خواهد شد – همدستی کامل تبعی دارند.
دکتر دن استاینباک، نویسنده کتابهای سقوط اسرائیل (۲۰۲۴) و دکترین نابودی (۲۰۲۵)، بنیانگذار گروه دیفرانس و در مؤسسه هند، چین و آمریکا (ایالات متحده)، مؤسسه مطالعات بینالمللی شانگهای (چین) و مرکز اتحادیه اروپا (سنگاپور) خدمت کرده است. برای اطلاعات بیشتر به https://www.differencegroup.net/ مراجعه کنید.
این تفسیر اصلی بر اساس کتاب دکترین نابودی در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۵ توسط Antiwar.com منتشر شد.

