روشنفکران، پیشروان و پویان راه آزادی!
جامعه افغانستان امروز در میان دو لبه قیچی ایدیولوژیک در حال تکهتکه شدن است از یک سو فاشیسم عریان تکفیری-طالب ، داعش و از سوی دیگر ارتجاع مذهبی فئودالصفت شیعی. در این میان وظیفه روشنفکر انقلابی انسانیت نه تماشا نمودن و عافیتطلبی بلکه تیغ کشیدن بر پیکر تمام توهماتی است که مردم زحمتکش را در بند اسارت فکری نگه داشته است. ماه محرم و مناسک عاشورا یکی از مستحکمترین خاکریزهای این آگاهی کاذب است که باید بدون تعلل با اتکا به متدولوژی علمی به نقد کشیده شود.
کارل مارکس فیلسوف آگاه صراحتاً بیان داشته که مذهب افیون تودههاست. مناسک محرم در جهان امروز بهویژه در جغرافیای ستمدیده ما مصداق بارز این تخدیر سیستماتیک است. جامعهای که زیر بار فقر، بیکاری و آپارتاید جنسیتی طالبان کمر خم کرده است، باروت آماده انفجار است. اما دستگاه ایدیولوژیک محرم، این خشم سراسری علیه ظالمان زنده را به درون چاهِ تاریکِ سینهزنی و قمهزنی برای مظلومان تاریخ هدایت میکند. تودهها با گریستن بر واقعهای در ۱۴۰۰ سال پیش، به لحاظ روانی تخلیه میشوند و با مصارف گزاف تحت عنوان نذر و خیرات برای کشته شده گان ۱۴۰۰ سال قبل با وجدانی کاذب و کاهلی انقلابی به خانههای خودبازمیگردند
در ضمن عاشورا فرهنگ مظلومیت موروثی و انتظار برای منجی موهوم را همه ساله تقویت میکند. این دقیقاً علیه اصل انسانیت و علمی (رهایی تودهها به دست خود تودهها) است. این مناسک به زحمتکشان میآموزد که تقدیر طبقاتی خود را بپذیرند و پاداش رنجهایشان را در پساز مرگ بجویند.
ما فکر میکنیم که روشنفکران نباید چشم خود را بر زیربنای اقتصادی این دکان مذهبی ببندند. نهاد روحانیت شیعه (آخوندها، روضهخوانها و شرکای بورژوا-مذهبیشان) در واقع یک طبقه استثمارگر روبنایی هستند در کشوری که مردم نان شب ندارند، مخارج کلان دسترخوان نذری و تزیینات تکیهخانهها از جیب زحمتکشان ربوده میشود. این یک سیستم کلان مالی برای کلان نمودن شکم ، ثروت و قدرت ملایان است با نگاهی به واقعیتهای چند سال اخیر نشان میدهد که متولیان محرم و شرکای مذهبی در افغانستان به جای تبدیل این تجمعات به کانون مقاومت ضد استثمار و امپریالیسم دست به توافقهای ذلتبار با امارت طالبان زده اند آنها برای حفظ دکان و بقای نفوذ خود شروط طالبان مبنی تسلیم و اطاعت توده ها رافرا میخواند در کنار آن دلالان سیاسی و خوانین محلی (از خلیلی و محقق تا تکنوکراتهای مذهبی فراری) سالها از محرم به عنوان ابزاری برای منجمد کردن تودهها در قالبهای قومی و مذهبی استفاده کردهاند.
بنا محرم مانع میشود که کارگر و دهقان شیعه هزاره یا تاجیک دست برادری به کارگر و دهقان سنی پشتون یا ازبک بدهد. این مراسم دشمن واقعی سرمایهداری بوروکراتیک طالبی و امپریالیسم حامی آن را پنهان کرده و تضاد فرعی مذهبی را به جای تضاد اصلی مینشاند.
پیشنهاد مینمائیم که ستایشگری سنن عقبمانده خلق به بهانه احترام به عقاید خیانت به امر رهایی است. مرذم را نباید در جهل مقدس رها کرد. وظیفه ما:
۱. برملا کردن چهره سازشکار ملاها که دست در دست طالبان دارند.
۲. کانالیزه کردن خشم مردم از آسمان موهوم به زمین واقعی از سوگ حسینی به جنگ طبقاتی در جادههای هرات، کابل و مزار.
قدرت ارتجاع، چه طالبی و چه آخوندی، ببر کاغذی است مشروط بر آنکه آگاهی انقلابی جایگزین افیون مذهبی شود.
مطلب از : احمد دهقانزاده.
ویرایش و بازخوانی : حلقات مطالعاتی اخگر و روستاخیز
گروپ اموزش و پرورش جوانان
افغانستان.
۱۳ جون ۲۰۲۶
Afghanistan people's front 