ترامپ خود را غولی عظیمالجثه میپندارد؛ اما شی جینپینگ و پوتین او را آدمی سادهلوح و فریبخور میدانندهمانند سران مافیا که در یک نشست پشت درهای بسته گرد هم میآیند تا توافق کنندکدام یک برکدام بخش از شهر گاتهام فرمانروایی کند،این سه رهبرنیزبرای چانهزنی ومعاملهگری دورهم جمع خواهندشد؛اما شی جینپینگ و پوتین درپشت سر ترامپ، پنهانی به او خواهند خندید. سام کایلی، سردبیر امور جهانی، در این تحلیل توضیح میدهد.
نویسنده: سام کایلی (Sam Kiley)، سردبیر امور جهانی
منبع: روزنامهٔ ایندیپندنت (The Independent)
سه شنبه ۱۷ نوامبر ۲۰۲۶ مطابق ۲۶ عقرب ۱۴۰۵
لینک مطلب:
Trump thinks he’s a colossus. Xi and Putin will take him for a sucker https://www.independent.co.uk/…/trump-putin-xi-china…
دیداررهبران سه قدرت بزرگ جهان، درحالت عادی،باید رویدادی باشد که تا اندازهای مایهٔ خوشحالی و امیدواری شود؛ نه آنکه همچون گردهمایی دونالد ترامپ، شی جینپینگ و ولادیمیر پوتین در هفتهٔ جاری، نگرانی و تشویش برانگیزد.
این سه مردگردهم نخواهند آمدتا جهان را به مکانی بهتر و امن تر تبدیل کنند. دو تن از آنان رهبری کشورهای اقتدارگرا را بر عهده دارند و نفر سوم آرزو دارد که ای کاش او نیز چنین قدرتی میداشت.هر سه خواهند کوشید جهان را میان خودتقسیم کنندوهرکدام حوزههای نفوذ ویژهٔ خویش را به دست آورند. آنان همانند سران مافیا که دریک نشست خصوصی گردهم میآیند تا برسر اینکه چه کسی بر کدام بخش از شهر گاتهام تسلط داشته باشد به توافق برسند، برای چانهزنی ومعاملهگری جمع خواهند شد.دو تن ازاین نشست پیروزمندانه بیرون خواهند آمد و نفر سوم، به احتمال زیاد، شکستخورده خواهد بود. فیونا هیل،مشاورپیشین قصرسفید درنخستین دورهٔ ریاستجمهوری ترامپ،در نشستی حضورداشته است که درآن پوتین به زبان روسی ترامپ رابه تمسخر میگرفت؛ در حالی که ترامپ اصلاً متوجه نبود رئیسجمهور روسیه او را مسخره میکند. او درگفت وگو با پادکست «جهانِ پُرآشوب» (World of Trouble) روزنامهٔ ایندیپندنت توضیح داد که ترامپ در پی جلب تأیید و تحسین رهبران قدرتمندی مانند شی جینپینگ وپوتین است وازاینکه خود را در پرتو عظمت و اعتبار آنان ببیند، احساس افتخار و سربلندی میکند. امریکا ومتحدانش، صرفنظرازاینکه ترامپ تصورکند درنشست روز پنج شنبه بر سر چه مسائلی توافق حاصل شده است، از این دیدار بسیار ضعیفتر بیرون خواهندآمد؛زیرا آنچه برای رئیسجمهورامریکا بیش ازهرچیز دیگری اهمیت دارد، عضویت و حضور در جمع این سه رهبر قدرتمند است.
دکتر هیل گفت:
«خودترامپ میخواهد ازسوی تمام کسانی که درجهان اهمیت و اعتبار دارند، به رسمیت شناخته شود. او تنها زمانی به این خواسته دست مییابد که تأیید و پذیرش افرادی مانند رئیسجمهور شی جینپینگ از چین، رئیسجمهور پوتین از روسیه وخانوادههای سلطنتی اینجا وآنجای جهان را به دست آورد. برای ترامپ، آنچه واقعاً اهمیت دارد همین است؛ این همان سرمایهٔ اصلی و معیار ارزش و اعتبار در دنیای اوست.» روسیه، چین و ترامپ میخواهند جهان را میان خودتقسیم کنند.روسیه و چین از همین اکنون همکاریهای عمیقی با یکدیگر دارند. بیجینگ اجازه میدهد قطعات یدکی تسلیحات،درمقادیر دارای اهمیت راهبردی، برای استفادهٔ مسکو درجنگ علیه اوکراین به روسیه سرازیرشود؛بیآنکه چین ناگزیرباشدمستقیماً موشک به روسیه ارسال کند. این دوکشوردرسطح منطقهای رقابتهای عمیق وریشهداری با یکدیگر دارند؛ اما میتوانند این اختلافات را موقتاً کناربگذارند،درحالی که هردوسرگرم بهره برداری ازسادهلوحی ترامپ خواهند بود؛ ترامپی که دراین نشست،سرشار از احساس خودبزرگبینی، بر چوکی خود خواهد نشست و تصورخواهد کرد در جمع کسانی حضور دارد که به تعبیر ایتالیایی «کاپی دی توتی ای کاپی» (capi di tutti i capi)، یعنی «رئیسِ تمام رؤسا»، به شمار میروند. شی جینپینگ یک اوباش و زورگوی معمولی نیست.اورهبری دومین اقتصاد بزرگ جهان را بر عهده دارد و جایگاه چین را درجهان از منظری درازمدت و راهبردی مینگرد؛ منظری که بر بنیاد برنامهریزیهای چندیندههای شکل گرفته است. چین توانسته است کنترل بخش عمدهای از مواد معدنی مورد نیاز برای رشد فناوری در سطح جهان را به دست گیرد و قصد دارد قدرت اقتصادی خود را حفظ و گسترش دهد؛آنهم بدون آنکه زیربارانتقادها و محدودیتهایی برود که کشورهای دموکراتیک در گذشته کوشیدهاند بر آن تحمیل کنند. رایان هاس،همکاردکترهیل درمؤسسهٔ بروکینگر،درگزارشی تازه،دیدگاه چین نسبت به رئیسجمهور امریکا را چنین خلاصه کرده است: «ترامپ هیچ علاقهای ندارد که متحدان امریکا را برای مهاریامحدود ساختن گسترش نفوذ چین درآسیا یا درسطح جهان بسیج و سازماندهی کند. در واقع، بدبینی غریزی ترامپ نسبت به ارزش و اهمیت اتحادها، کاملاً با ترجیح چین برای تضعیف تدریجی و درنهایت فروپاشی شبکهٔ اتحادهای امریکا همخوانی دارد.» ترامپ درقبال جنگ اوکراین موضعی طرفدار روسیه اتخاذ کرده است.اودر مسیر سفر به چین اظهار داشت که پوتین، که به اتهام ارتکاب جنایات جنگی ازسوی محکمهٔ بینالمللی جزایی تحت پیگرد قرارگرفته است،ازشدت حملات خود علیه اوکراین کاسته است.
ترامپ گفت:
«پوتین در مورد اوکراین اندکی عقبنشینی کرده است. صادقانه بگویم، او میتوانست بسیار سختگیرانهتر عمل کند.»
اما تا روزدوشنبهٔ همین هفته، ولودیمیرزلنسکی، رئیسجمهوراوکراین، اعلام کرد که روسیه در جریان هفت روز گذشته بیش از ۲۳۰۰ طیارهٔ بیسرنشین تهاجمی، ۱۵۹۰ بمب هوایی هدایتشونده و ۱۵ موشک را علیه کشورش به کار برده است. چنین اقداماتی به هیچوجه نشانهٔ «اندکی عقبنشینی» نیست. چین وایالات متحده درحال حاضردروضعیت آتشبس موقت درجنگ تجارتی خود قرار دارند. حکومت ترامپ ممکن است اقداماتی را برای محدود ساختن دسترسی بیجینگ به پیشرفتهترین نیمهرساناها یا تراشههای الکترونیکی روی دست گیرد؛ درحالی که دو طرف همزمان میکوشند آهستهآهسته به سوی یک توافق احتمالی حرکت کنند و حتی برخی ازخطرات مرتبط با هوش مصنوعی را کاهش دهند. با این حال،درصحنهٔ جهانی،جایی که ترامپ پس از شکست سنگینی که حزب جمهوریخواه او درانتخابات میاندورهای متحمل شد و کنترول هر دو مجلس کانگرس را از دست داد، میتواند با سهولت بیشتری قدرتنمایی و خودنمایی کند،رئیسجمهورامریکا همچنان ازنفوذ بسیارگستردهای برخورداراست. قدرتهای متوسط جهان بهشدت نگران نشستی هستند که ممکن است یادآور کنفرانس یالتادرسال ۱۹۴۵باشد؛کنفرانسی که درشبهجزیرهٔ کریمیه سرزمینی متعلق به اوکراین که اکنون بهگونهٔ غیرقانونی ازسوی مسکوضمیمه شده است برگزار شد و درجریان آن،ایالات متحده،بریتانیا واتحاد جماهیر شوروی حوزههای نفوذ خود را بهگونهٔ رسمی مشخص کردند؛ توافقاتی که به جنگ سرد و گسترش سلطهٔ شوروی بر اروپای شرقی انجامید. اگر ترامپ همچنان به کنار گذاشتن متحدان سنتی امریکا درغرب ادامه دهد و با پیروی از موضع روسیه،به مسکواجازه دهد برای تعیین دستورکار مربوط به امنیت خوداروپا تلاش کند ــ موضوعی که پوتین آن را یکی ازشروط بر قراری صلح دراوکراین قرار داده است ــ در آن صورت، اوکراین و در کنار آن اروپا بیش از همه زیان خواهند دید. کایا کالاس، مسئول سیاست خارجی اتحادیهٔ اروپا، احساسات و نگرانیهای رهبران سراسر اروپا را چنین خلاصه کرد:
« مذاکره کنندگان امریکایی تقریباً دو سال است، یا اکنون یک ونیم سال میشود، که تلاش دارند اوکراین را به تسلیم شدن وادار کنند.»
او افزود:
« دلیل این که اوکراین بر اساس شرایط تعیینشده از سوی پوتین تسلیم نشده، این است که اروپا از اوکراین حمایت کرده است.»
با این حال، کالاس آنقدر ملاحظات دیپلوماتیک را رعایت کرد که از افزودن این نکته خودداری ورزید که امریکا درواقع از روسیه حمایت کرده است. اما ترامپ چنین حمایتی را انجام داده است. جهانی که درآن ایالات متحده اروپا رانادیده بگیرد،دقیقاً همان جهانی است که پوتین بیش ازهرچیزدیگری آرزوی دیدنش را دارد؛ جهانی که شی جینپینگ نیز با آن احساس راحتی خواهد کرد. تقسیم جهان میان قدرتهای بزرگ ممکن است برای ترامپ هیجانانگیز و دلپذیر جلوه کند؛ بهویژه آنکه میزبان او و پوتین تشویقش خواهند کرد تا خود را همچون غولی عظیم و قدرتمند ببیند.اما درپشت سرش،همانها او را «آلت دست و آدمی ساده لوح که بهآسانی میتوان فریبش داد» خواهند خواند.

